Monday, August 23, 2010

சூர்யா, விஜய்- யார் ரியல் ஹீரோ ?


காலங்கள் மாறினாலும் சினிமாவின் நிறம் மாறினாலும் எப்போதும் சில ஹீரோக்கள் எவர்கிரீனாக ரசிகர்களைக் கவர்ந்து கொண்டுதான் இருப்பார்கள். திரையில் பார்க்கும் ஹீரோ நிஜத்திலும் அப்படியே நாற்பது பேரை அடிப்பார், ரோட்டில் செல்லும் ஹீரோயினை வம்பு செய்து பாட்டுப் பாடுவார், அம்மாவின் மீது உயிரையே வைத்திருப்பார், சோற்றுக்கே வழியில்லாவிட்டாலும் தாராளமாக நட்சத்திர ஹோட்டலுக்குள் புகுந்து சர்வ வல்லமை பொருந்திய வில்லனை, அரசியல்வாதியை அடித்து துவம்சம் செய்வார் என்று நம்பிக் கொண்டிருந்த காலம் இருந்தது.

இன்றும் அப்படி நம்பும் ரசிகர்கள் இருப்பதன் விளைவே கட்அவுட்டுக்கு பாலபிஷேகம், பீரபிஷேகம் செய்யும் நிகழ்வுகள். என்ன இருந்தாலும் எம்ஜிஆர் போல வராது என்பவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். திரையில் மட்டுமல்ல மக்கள் மனதிலும் இடம் பிடிப்பது சாதாரணம் இல்லை.

எம்ஜிஆர் விட்டுச் சென்ற அந்த இடத்தைப் பிடிப்பதற்கு எப்போதும் தமிழ் சினிமாவில் போட்டி உண்டு. பிறகு ரஜினி அந்த இடத்தைப் பிடித்தார். இப்போது விஜய் பிடித்து வைத்திருப்பதாக அவரது ரசிகர்கள் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் யாரும் சிவாஜியின் இடத்தையோ அல்லது கமலின் இடத்தையோ பிடிக்க விரும்புவதில்லை. காரணம், எல்லோரும் முதலிடத்தில் இருப்பதையே விரும்புகின்றனர்.

எம்ஜிஆருக்கு திரையில் இடம் பிடிக்க திறமை இருந்தது. அதை அப்படியே மக்கள் மனதிற்கு மாற்றி அதை வாக்குகளாக மாற்றும் சூழ்நிலையும் அமைந்தது. ரஜினியோ மக்கள் மனதில் இடம் பிடிப்பதற்கான சூழலை உருவாக்கிக் கொண்டார். அல்லது பல புறக்காரணிகள் அவரை அரசியல் பக்கம் இழுப்பது போல் கொண்டு சென்று எப்போதும் ஒரு சென்ஷேசனாக வைத்திருத்தன.

அந்த வழியொற்றி விஜய்யும் ஒரு எம்ஜிஆராக மாறப் பார்த்தார். பார்க்கிறார். ஆனால் இன்றைய அரசியல், சமூகக் காரணிகள் வேறாகிவிட்டன. மக்கள் மனதில் இடம் பிடிப்பது சாதாரணம் இல்லை. அதே நேரம் ஒரு சில பொருளுதவிகள் செய்துவிட்டால் மக்கள் தம்மை ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என நினைப்பது முட்டாள்தனம். அந்த உதவி சில காலங்களில் மறந்து விடும். ஆனால் வாழ்நாள் முழுவதும் நினைக்கும்படியான நற் செயல்கள் செய்பவரையே மக்கள் என்றென்றும் நினைத்திருப்பார்கள்.

திரையில் கதைக்கு சம்பந்தமே இல்லாமல் நிஜ வாழ்க்கையில் இருக்கும் யாரோ ஒருவனுக்கு சவால் விடுவதும், பஞ்ச் டயலாக் என்ற பெயரில் பஞ்சம் பிழைப்பது முதல் சில மாதங்களுக்கு முன் அரசியல் பிரவேசம் செய்யப் போகிறேன் என்று அறிவித்தது வரை விஜய் செய்யும் காமெடிகள் தமிழ் ரசிகர்கள் அறிந்ததுதான். வெறும் இஸ்திரிப் பெட்டியும், தையல் இயந்திரமும், ரத்த தான முகாமும், பிரியாணி விருந்தும் போட்டதோடு அல்லாமல் அதை படம் எடுத்து மாலை பத்திரிகைகளில் போட்டுக் கொண்டால் மக்கள் மனதில் நீங்காத இடம் பிடிக்கலாம் என்று நினைத்தால் அது முட்டாள்தனம்.

இந்த இடத்தில் தான் நடிகர் சூர்யா ஒரு நாயகனாக எழுகிறார். உண்மையில் விஜய்க்குப் பின்னர் திரைப்படத்திற்கு வந்தவர். அவரது தந்தையின் நற்பெயருக்கு ஏற்ப நல்ல பெயருடன் இருப்பவர். அவரது தந்தையின் வழியில் இளம் தலைமுறையினருக்கு அவர் செய்யும் பணியே அவரை உண்மையான ஹீரோவாகக் காட்டுகிறது.

கடந்த 30 ஆண்டுகளாக சிவக்குமார் ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு கல்வி உதவித் தொகை வழங்கி வருகிறார். அதை அடியொற்றி தான் திரையுலகில் நல்ல இடத்தைப் பிடித்ததும் துவங்கினார் நடிகர் சூர்யா. அகரம் என்ற அறக்கட்டளையை உருவாக்கினார். அதை கடந்த பொங்கலின் போது உருவாக்கினார். அவர் உள்பட ஆளுக்கு 10 லட்சம் ரூபாய் வீதம் ஒரு கோடி ரூபாயில் அந்த அறக்கட்டளை உருவானது. முதல் ஆண்டில் 158 ஏழை மாணவ, மாணவிகளுக்கு மருத்துவம், பொறியியல், கலை, அறிவியல் படிப்புகளுக்கு உதவி இருக்கிறார்கள். அந்த மாணவர்கள் அனைவரும் சமூகத்தின் ஏதோ ஒரு மூலையில் யார் உதவியும் இன்றி வாழ்க்கையில் எதிர் நீச்சல் போட்டுக் கொண்டிருந்தவர்கள்.

அவர்களுக்கு ஒரு லைஃப் போட்டாக இருந்து உதவுகிறது சூர்யாவின் அகரம் பவுண்டேசன். 

கைம்மாறு கருதாமல் இந்தச் சேவையை அவர் செய்வதோடு அல்லாமல் தனக்கு நெருங்கியவர்களையும் இதில் முழு மனதோடு ஈடுபட வைத்திருக்கிறார். மேலும் அவருக்கு அறிமுகமே இல்லாதவர்களையும் கூட இந்த அறக்கட்டளையில் ஈடுபடவைத்திருக்கிறார் தனது சேவை மனப்பான்மை மூலம்.  அந்த மாணவர்களின் வாழ்க்கைப் போராட்டத்தை வைத்தும் அவர்களது திறமையின் அடிப்படையிலும் இந்த உதவிகளை அகரம் அளித்திருக்கிறது. அதுவும் ஏனோதானோ என்றில்லாமல் மிகச் சரியான அளவீடுகளை அறிவியல் முறையில் பயன்படுத்தி அதை செயல்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.



அந்த வெற்றிப் பயணம் பற்றிய ஒரு நிகழ்ச்சி விஜய் டிவியில் சுதந்திர தினத்தன்று ஒளிபரப்பானது. அதில் ஒரு மாணவர் மருத்துவப் படிப்பில் சேர்ந்துள்ளார். அம்மா, அப்பா இருவரும் குவாரியில் கல் உடைக்கிறார்கள். சம்பளம் எவ்வளவு தெரியுமா? ஒரு நாள் முழுவதும் உடைத்து ஒரு டிராக்டர் டிரெய்லரை நிரப்ப வேண்டும். சம்பளம் அப்பாவுக்கு ரூ.100. அம்மாவுக்கு ரூ.70. அந்த அம்மாவுக்கு தன் மகன் டாக்டராகப் போகிறான் என்பதின் மகிழ்ச்சியைக் கூட சரியாக வெளிப்படுத்த தெரியவில்லை. இவர்கள் வாழ்வில் ஒளியேற்ற வைத்து அவர்கள் மனதில் நீங்காத இடம் பிடித்தவர் சூர்யாதானே.

மற்றொரு மாணவர் இந்த நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்பதற்கு சென்னை வர பணம் இல்லாததால் கிணறு வெட்டும் தொழிலுக்குச் சென்று 200 ரூபாய் பெற்று பிறகு வந்திருக்கிறார். அவரும் எதிர்காலத்தில் ஒரு டாக்டர் என்பது ஆச்சரியம். இப்படி ஏராளமான உணர்ச்சிப்பூர்வமான உண்மைக் கதைகள் அந்த நிகழ்ச்சியில்.

இந்த மாணவர்களின் முழு கல்விச் செலவையும் அகரம் அறக்கட்டளையே ஏற்கிறது என்பது கூடுதல் தகவல். கஷ்டப்பட்டவனுக்குத்தான் அதன் கஷ்டம் தெரியும் என்பது போல தங்களை யாரோ சிலர் வாழ்வில் முன்னேற வைத்து தங்கள் குடும்பத்தையும் உயர்த்தி இருக்கிறார்கள் என்று உணர்ந்து தாங்களும் மற்றவர்களுக்கு எதிர்காலத்தில் உதவுவார்கள் இந்த மாணவர்கள் என நம்பலாம்.


தனது பிறந்தநாளுக்கு சந்திக்க வரவேண்டாம், இப்போதைக்கு அரசியலுக்கு வர மாட்டேன். வந்தாலும் வருவேன் என்று குழப்புவதும், 50வது பிறந்தநாளுக்கு 50 இஸ்திரிப் பெட்டி வழங்கி வாழ்வில் ஒளியேற்றுகிறேன் என்பதும், உங்கள் அம்மா அப்பாவை காப்பாற்றுங்கள், குடும்பத்தைக் கவனியுங்கள் (யாருக்கும் தெரியாது பாருங்க...) என்று கேனத்தனமாக அட்வைஸ் செய்வதும் இருந்தால் மக்கள் மனதில் இடம் பிடிக்க முடியுமா?

நல்ல வேளை. சூர்யாவுக்கு அப்படி ஓர் எண்ணம் இல்லை. அவர் செய்வதை விளம்பரம் செய்யவும் இல்லை. உண்மையாகச் செய்கிறார். அதையும் உறுதியாகச் செய்கிறார். தமிழ்நாட்டுக்கு கிடைத்த ஒரு நல்ல சினிமா ஹீரோ...இல்லை இல்லை.. ரியல் ஹீரோ...சூர்யா...உண்மைதானே?

விஜய் டிவியில் வந்த அந்த நிகழ்ச்சியை பார்க்க இங்கே கிளிக்.

பிடிச்சிருந்தா இன்ட்லியில் ஒரு ஓட்டு குத்துங்க...

Sunday, August 22, 2010

எஸ்.ஜே.சூர்யாவும் பிரதமர் லாலு பிரசாத் யாதவும்


இயக்குநர் எஸ்.ஜே.சூர்யாவுக்கும் லாலு பிரசாத் யாதவுக்கும் என்ன சம்பந்தம். அவரு படத்துல இவரு கதாநாயகனா நடிக்கிறாரா (சும்மா சொல்லக் கூடாது தலை நிறைய முடியோட நல்லா கொலுக் மொலுக்னுதான் இருக்கிறார் லாலு) அல்லது இவரு தயாரிக்கிற படத்த அவரு இயக்குகிறாரா (பணமா...அட பிகார் மாநிலமே அவரோடதுதானே...9 குழந்தைகளைப் பெற்று 950 கோடி ரூபா ஊழல் செய்தாரே...நல்ல வெவரமான ஆளுதான்) அதெல்லாம் இல்லை ஜென்டில்பதிவர்ஸ்...

ஏதோ ஒரு படத்துல எஸ்.ஜே.சூர்யா அம்பானிய விட ஒரு ரூபா அதிகமா சம்பாதிக்கனும்னு சவால் விட்டு ஜெயிப்பாரே (ஆனா படம் ஊத்திக்கிச்சு)  அது போல் லாலு பிரசாத்துக்கும் ஆசை வந்துவிட்டது. அதற்கு முன் 2 நாள்களுக்கு முன் நடந்த மக்களவைக் கூட்டத்தில் வழக்கம் போல் எல்லோரும் குரூப்பா கட் அடிப்பது என்று முடிவு செய்த எதிர்க்கட்சிகள் ஆளுங்கட்சியை ஓவராகக் கலாய்த்ததால் கடுப்பான மீராகுமார் அவையை நாள் முழுவதும் ஒத்தி வைத்தார். அப்போது அரசாங்கத்தை (அதாங்க நம்ம மன்மோகன்) அணு உடன்பாட்டு மசோதா தொடர்பாக கலாய்க்க முடிவு செய்து ஒத்திகை நாடாளுமன்றம் நடத்தினார்கள். இதில் 78 பேர் உறுப்பினர்கள். அதுக்கு நம்ம  லாலு பிரசாத் யாதவ்தான் பிரதமர். மனுசன் எப்படியோ ஜென்மசாபல்யம் அடைந்து விட்டார்.

அவருக்கு திடீர் ஆசை என்ன வென்றால். கொள்ளை அடிப்பது என்று முடிவாகிவிட்டது. அதற்கு சம்பளம் அரசாங்கம் கொடுக்கிறது. ஏற்கெனவே விலைவாசி உயர்ந்துவிட்டது. அதனால் எம்.பி. சம்பளம் மாதம் ரூ.16 ஆயிரத்தில் இருந்து ரூ.50 ஆயிரமாக உயர்த்துவது என முடிவானது. அதை நம்ம எம்பிகளால் ஏற்க முடியவில்லை.  அரசுத் துறை செயலாளர்களைவிட நாங்க என்ன கேவலமா... படிச்சுட்டு வந்த அந்த அதிகாரிகளே இவ்வளவு கொள்ளை அடிக்கிறானுக...அவங்களுக்கு 80 ஆயிரம் சம்பளம். படிக்காமலே எவ்வளவு கொள்ளை அடிக்கிறோம்...அது எவ்வளவு கஷ்டம் தெரியுமா.. எங்களுக்கு கேவலம் 50 ஆயிரமா என்று கேட்டு எகிறிய எகிறில் நாடாளுமன்ற கட்டத்தில் ஓட்டை விழுந்து மழை தண்ணி உள்ளே வர ஆரம்பித்துவிட்டது (பின்ன...80 வருட கட்டடம் ஆச்சே அது).

இதை நீங்களே பைசூல் பண்ணுங்க எவ்வளவு செலவானாலும் பரவாயில்லை என்ற ரீதியில் மற்ற எதிர்க்கட்சி எம்பிக்கள் எல்லாம் இதுக்கு ஆதரவு தெரிவித்தார்கள். அட இவுனுக ரொம்ப நல்லவனுங்கப்பா நமக்கும் சேத்து சம்பளம் கிடைக்க வெக்கிறானுங்க என்று ஆளுங்கட்சி எம்பிகளும் உள்ளூர ஹையா ஜாலி.. என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். இதில் காமெடி என்னவென்றால்...

நம்ம எஸ்.ஜே. சூர்யா ரேஞ்சுக்கு இறங்கி வந்த லாலு பிரசாத்...அரசுத் துறை செயலாளர்கள் ரூ.80 ஆயிரம் வாங்குகிறார்கள். எங்களுக்கு அவர்களைவிட ஒரு ரூபாய் அதிகமாக  வேண்டும். அப்பத்தான் எங்க ஆத்தா ...சாரி.. ஆத்மா சாந்தி அடையும் என்று கேட்க கடைசியில் ரூ.80 ஆயிரமாக நிர்ணயிக்க முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

நீ கேட்கற மாதிரி நடி...நான் கொடுத்துடறேன் என்று பேசி வைத்திருப்பார்களோ...

Wednesday, August 18, 2010

அட ஜோக்கப்பு...சும்மா சிரிங்கப்பு...



எத்தனை நாளைக்குத்தான் மொக்கை என்ற பெயரில் கடி போடுவது...ஒரு சேஞ்சுக்கு கொஞ்சம் சிரிக்கிற மாதிரி நகைச்சுவை போட்டால் என்ன என்று தோன்றியதன் விளைவே இந்த இடுகை....படித்து பரவசப்பட்டு குளோஸ் பண்ணிட்டுப் போகாம அப்படியே ஒரு இன்ட்லி ஓட்டு போட்டுட்டு போங்க ராசா......

செந்தில்:  அண்ணே...சாப்ட்வேரு, ஹார்டுவேருன்னா என்னண்ணே...
கவுண்டமணி:  அட..ப்ளூடூத் மண்டையா... செடியப் புடுங்குனா சாப்ட்வேரு,, மரத்தப் புடுங்குனா அது ஹார்டுவேரு...

இயக்குநர்:    சார் இந்தப் படத்துல நீங்க பன்னி மேய்க்கிறீங்க...
அஜீத்:     என்னோட இமேஜ் கெட்டுப் போயிடுமே..
இயக்குநர்:   இதையேதான் அந்தப் பன்னியும் சொல்லுச்சு...

ரிப்போர்ட்டர்:  ஒபாமாவப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீங்க?
விஜய்:   எங்க அப்பா அம்மா ரொம்ப நல்லவங்க..
ரிப்போர்ட்டர்:   நாசமாப்போச்சு.... உங்க  ஒப்பாமா இல்ல சார்... ஒபாமா..ஒபாமா அமெரிக்கா...
விஜய்: தெரியாதுங்ணா..


 நேர்முகத் தேர்வு-

தேர்வாளர்:   ரயில் விபத்தைத் தடுக்க என்ன செய்யலாம் என நினைக்கிறீர்கள்?
சர்தார்:    ரயில் தண்டவாளத்தில் ஸ்பீடு பிரேக்கர் போட்டால் ரயில் விபத்தைத் தடுக்கலாம்.

தேர்வாளர்:  ஒரு மோட்டார் எப்படி இயங்குகிறது?
சர்தார்:   டுர்ர்ர்ர்ர்ரர்ர்ர்ர்...

அவன்:   இந்த செல்போன் அழகா இருக்கே..எங்க வாங்குனீங்க?...
இவன்:  இது ஒரு ஓட்டப் பந்தயத்தில் ஜெயிச்சு வாங்கினது..
அவன்:  அப்படியா...வெரிகுட்...எத்தன பேரு கலந்துகிட்டாங்க?...
இவன்:  செல்போன் கடை ஓனர், போலீஸ்காரர் அப்புறம் நான்....மொத்தம் மூனு பேர்தான்.

அமெரிக்கன்: நாங்கதான் நிலவில் முதலில் கால் வைத்தோம்.
ரஷ்யன்:  நாங்கதான் வீனஸில் முதலில் கை வைத்தோம்.
இந்தியன் : நாங்கதான் முதலில் சூரியனில் கால வச்சோம்....

அமெரிக்கன்:  பொய் சொல்லாதீங்கடா...சூரியனுக்குப் போனா சாம்பலாயிடுவீங்க..
இந்தியன்:  ங்கொய்யால...நாங்க போனது நைட்லடா...



கி.பி. 2070-ம் ஆண்டு...

மகன்:  அப்பா எனக்கு பேய் கதை சொல்லுங்கப்பா...
அப்பா:  சொல்றேன்.... ஒரு காலத்துல விஜய்னு ஒரு ஹீரோ இருந்தான்...
மகன்:  அய்யோ...பயமா இருக்குதுப்பா...இன்னிக்கு இது போதும்பா...நான் தூங்கறேன்...

Saturday, August 14, 2010

இரும்புக்கோட்டை முரட்டு சிங்கமும் 13 ஜமெட்டி பிரெஞ்சு படமும்



இரும்புக் கோட்டை முரட்டு சிங்கம் படம் பார்த்திருப்பீர்கள்.. அதில் லாரென்ஸ் மற்றும் அவரது கூட்டாளிகளை கொல்ல முடிவு செய்யும் போது ஒரு புத்தகம் ஒன்றில் எப்படி எந்த முறையில் அவர்களை கொல்லலாம்  என்று பார்ப்பார். அப்போது இந்த 13 Tzameti (french)    படத்தில் வருவது போல வட்டமாக நின்று கொண்டு துப்பாக்கியை தலையில் வைப்பது போன்ற ஒரு படம் அதில் வரும். ஓ..13 ஜமேடி என்று கொக்கரித்து கத்தியபடி அவர்களை நிற்க வைப்பார். படம் பார்த்தபோது தியட்டரில் கத்த வேண்டும் போல் இருந்தது.  இருக்காதா பின்ன...இந்த சீன இதுலதானே  உருவி இருக்கிறார் நம்ம சிம்புதேவன். ஆனால் அது த்ரில்லிங் பீசு...இது காமெடி பீசு...

இந்த பதிவு படம் வருவதற்கு முன்பே நான் எழுதி விட்டேன். அதனால் என் பதிவை படித்து...அதிலிருந்து...ச்சே இப்படி எல்லாம் பேசக் கூடாது...

சில நாட்களுக்கு முன்  13 Tzameti (french) படம் பார்த்தேன். த்ரில்லர். படம் பார்த்தது மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு. அதை கூகுளில் தேடி ஒரு வழியாகப் பிடித்து பார்த்தேன். மறக்க முடியாத படம். இதற்கு முன்பு விமர்சனம் பதிவு எழுதி இருந்தாலும் கிளைமாக்ஸ் எழுதவில்லை. ஆனால் அவ்வளவு தூரம் படித்து விட்டு எதோ படத்தை நானே எடுத்தவன் மாதிரி மிச்சத்தை வெள்ளித்திரையில் காண்க என்பது போல கூறியது மனதை உறுத்தியது.

எல்லாம் அனுபவம்தான். அதனால் கிளைமாக்ஸ் எழுதிவிட்டேன். 8.50 லட்சம் யூரோவை வீட்டுக்கு அனுப்பிய செபஸ்டியன் அந்தப் பணத்தை அனுபவிக்க முடிந்ததா என்பதை படத்தின் முழு கதையையும் இங்கே போய்  படித்துவிட்டு பிறகு இதை படியுங்கள்...

மு.கு.: உஸ்...அப்பப்பா..பதிவு எழுத மேட்டர் இல்லேன்னா எப்படி எல்லாம் யோசிக்க வேண்டி இருக்கு.

----------------------------------------------------------------------------------------------------



பிறகு மனம் மாறி, தான் ஒரு காரை மட்டும் அடையாளம் கூற முடியும் என்கிறான். கார் எண் ஜிஆர் 1313. அதைக் குறிக்கிறார் போலீஸ் அதிகாரி.

மீண்டும் ரயில் நிலையம். ரயிலில் ஏறி வாழ்வின் வசந்தத்தை நோக்கிச் செல்கிறான். அடுத்த பெட்டியில் அரேலின் அண்ணன் இருக்கிறான். மெல்ல நடந்து வந்து செபாஸ்டியன் பக்கத்தில் உட்காருகிறான். இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்க்கிறார்கள். அச்சமும், வெறியும் மாறி மாறி காட்டுகிறது அவர்கள் முகம்.

அப்போது அரேலின் அண்ணன் துப்பாகியால் செபாஸ்டியனை சுட்டு விட்டு அடுத்த பெட்டிக்கு செல்கிறான்.

எதற்காக இவ்வளவு தூரம் வந்தோம், ஏன் அந்த மாபியா கும்பலில் நுழைந்து உயிரை உண்மையாலுமே பணயம் வைத்து விளையாடி வெற்றி பெற்று தப்பித்து வந்தோம் என்ற பல நினைவுகள் வயிற்றை பிடித்தபடி சாய்ந்து கிடக்கும் செபாஸ்டியன்  கண் முன் நிழலாட ரயில் ஓட்டத்தின் தாளகதியின் பின்னணியில் மெல்ல இசை மேலெழ திரை மௌனிக்கிறது.
பி.கு.: எளிதாக பதிவு எழுத ஐடியாகளில் இதுவும் ஒன்னு மக்களே...சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்... ஹிஹி.  

புதிய பயங்கரவாதிகள்


கல்வி, உணவு, மருத்துவம் இவை மூன்றும் விற்பனைக்கானது அல்ல என்பது இந்தியாவின் பண்பாடு என்கிறார்கள். அது பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு. இன்று கல்வி ஒரு பெரும் தொழில், உணவு மிகப் பெரும் தொழில்துறை, மருத்துவம் மாபெரும் பண இயந்திரம் ஆகிவிட்டது.

மருத்துவப் படிப்பில் இடம் பெறுவது முதல் நோயாளிக்கு இன்ன மருந்துகள் (பெரும்பாலும் தேவையற்றவை) கொடுக்க வேண்டும் அதையும் எங்களிடம் உள்ள காலாவதி மருந்துக் கடையிலேயே வாங்க வேண்டும் என்பது வரை, மருத்துவக் கல்லூரிக்கு அனுமதி வழங்குவதில் இருந்து மாபெரும் மருத்துவமனை கட்டி கோடி கோடியாகச் சம்பாதிப்பது வரை மருத்துவத் துறையில் மிகப் பெரும் ஊழல்கள் நடைபெறுவது யாரும் அறியாதது அல்ல.

மருத்துவத் துறையில் நாளுக்கு நாள் புதிய மருந்துகள் கண்டுபிடிக்கப்படுகின்றன. அதே போல புதிய நோய்களும் உருவாக்கப்படுகின்றனவோ என்பது போல சமீப கால நிகழ்வுகள் எண்ண வைக்கின்றன. நூற்றாண்டுகளாக மனித குலம் பயந்து நடுங்கிய அம்மை, மலேரியா போன்ற நோய்களுக்கு மருந்து கண்டுபிடித்து அழித்தது தமது சாதனை என்று மருத்துவத் துறை மார்தட்டிக் கொள்ளலாம். ஆனால் தற்போது நடக்கும் நிகழ்வுகளை நினைத்தால் புதிய புதிய நோய்களை உற்பத்தி செய்து உலகை பீதிக்குள்ளாக்குவதும் அவர்கள்தானோ என நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

எய்ட்ஸ் என்ற எரிமலைக்குப் பிறகு பல தொற்று நோய்கள் பரவ ஆரம்பித்தன. எய்ட்ஸ் மட்டுமே சுவாசத்தின் மூலம் பரவாது. ஆனால் அதற்குப் பிறகு வந்த நோய்களைப் பாருங்கள். சார்ஸ் என்ற நோய் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் வந்தது. எல்லோரும் முகமூடி அணிந்து சென்றனர். பிறகு சிக்குன்-குன்யா வந்தது. பின்னர் ஸ்வைன் ப்ளூ எனும் பன்றிக் காய்ச்சல் வந்து உலகையே உலுக்கியது.

இப்போது என்.டி.எம்-1 (New Delhi metallo-beta- lactamase) என்ற சூப்பர் பக் எனும் புதிய பாக்டீரியா. இது ஏற்கெனவே அமெரிக்கா, ஐரோப்பாவில் உள்ள கிருமியாகும். நோய் எதிர்ப்பு சக்தி கொண்ட மருந்துகளை வேலை செய்யவிடாத நோய்க் கிருமிகள்க்டீரியாக்கள் இவை. இதை சரி செய்து கட்டுப்படுத்துவது மிகக் கடினம் என்கிறார்கள்.

சார்ஸ் நோய் வந்த பின்னர் உடனடியாக மருந்து கண்டுபிடித்தார்கள். சிக்குன்-குன்யாவுக்கும் மருந்து கொடுத்தார்கள். மெக்சிகோவில் இருந்து பரவிய பன்றிக் காய்ச்சலில் ஓரிரு மாதங்களில் நூற்றுக்கணக்கானோர் உலகெங்கும் இறந்த பிறகு இதோ மருந்து கண்டுபிடித்துவிட்டோம் என்று அறிவித்தார்கள். அதை ஒரு நாடு ஆயிரம் கோடி ரூபாய் செலவிட்டு வாங்கியது. அடித்தது ஜாக்பாட் அந்த மருந்து நிறுவனத்துக்கு...

நாங்கள் ரொம்ப சுத்தத்தை பேணுகிறோம் என்று தம்பட்டம் அடிக்கும் நாடுகளில்தான் இந்த நோய்க் கிருமிகள் உருவாகிப் பரவுகின்றன என்பதே ஆச்சரியம்தான்.

திருடியவனே போலீஸின் அடி தாங்க முடியாமல் அதை மறைத்து வைத்த இடத்தைக் கூறுவது போல,  மருந்து நிறுவனங்களே ஆராய்ச்சிக்காக அல்லது கொள்ளை லாபம் ஈட்டுவதற்காக இது போன்ற கிருமிகளை மூன்றாம் உலக நாடுகளில் பரவவிட்டு உயிரிழப்பு ஏற்பட்டு பீதியடைய வைத்துவிட்டு பின்னர் இதோ மருந்து என்று அறிவிக்கிறார்களோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது.


என்டிஎம்-1 ஐ பொருத்தவரை மருந்து கிடையாது. நோய் பரவலைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்று குண்டைத் தூக்கிப் போடுகிறார்கள். இந்திய அரசு இது உள்நோக்கம் கொண்டது என்கிறது. மக்களோ சிக்குன்-குனியா போய் பன்றி வந்தது டும்டும்டும்டும்...பன்றிக் காய்ச்சல் போய் என்டிஎம் வந்தது டும்டும்டும்டும் என்று அடுத்த தாக்குதலுக்கும் பீதிக்கும் தயாராகி வருகிறார்கள்.


துன்பத்தின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் தமது மக்களை மீட்டெடுக்க வேறு வழியின்றி ஆயுதம் தூக்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டவர்களை தீவிரவாதிகள் என்று முத்திரை குத்தி அழித்தொழிக்கின்றனர். அதை பன்னாட்டு நிறுவனங்கள், ஊடகங்கள் ஆதரிக்கின்றன. ஏனெனில், ஒருவனுடைய  உணவு, உடை, உரிமையை பறிப்பதை எதிர்ப்பது பயங்கரவாதமாம்.


அப்படி என்றால், பணம், அதிக பணம், மிக அதிக பணம் என்ற  மனப்பான்மையில் செயல்படும்  கார்பரேட் மருத்துவத் துறை நிறுவனங்கள் செய்வதும் புதிய பயங்கரவாதம் தானே.  யாரும் இதைக் கண்டு கொண்டதாகவே தெரியவில்லையே. பாவம் மனித இனம்!

Wednesday, August 11, 2010

நியூட்டனின் வெளிவராத கண்டுபிடிப்பு...

பிளாகோஸ்பியர்...அதாங்க.. பதிவுலகம் எனக்கு அறிமுகான ஆண்டு கி.பி.2006...அந்தக் காலத்திலேயே கவிதை, கட்டுரை, நகைச்சுவை, நாவல், சிறுகதை இப்படி பல விசயங்களை நான் எழுதியிருக்கிறேன் என்று பல்லு மேல நாக்கப் போட்டுச் சொல்ல மாட்டேன். பொழுது போகாம ஒரு நாள்...


Saturday, August 7, 2010

ஆட்டையப் போடும் செல்பேசி சேவை நிறுவனங்கள்




செல்/தொலைபேசி இன்றைய அவசியத் தேவை. தரைவழித் தொலைபேசியை விட செல்பேசி எனப்படும் செல்ஃபோன் ஒவ்வொருவருக்கும் அவசியமாகிவிட்டது. பள்ளிக் குழந்தைகள் முதல் நாட்டின் மிக உயர் பொறுப்பில் இருப்போர் வரையும், ஆடு மேய்க்கும் கிராமத்துப் பெரியவர் முதல் அகில உலகையும் ஆண்டு கொண்டிருப்போர் வரை செல்பேசி முக்கியமாகிவிட்டது. தகவல் புரட்சிக் காலம் இது.

Wednesday, August 4, 2010

மதராசபட்டினமும் அப்புக்குட்டியின் நுண்ணரசியலும்

மதராசப்பட்டினம்....எந்திரன் படத்துக்கு விமர்சனம் எழுத எல்லாரும் தயார் ஆகிட்டு இருக்கும்போது பழம் பஞ்சாங்கமா என்று தோன்றியது. இருந்தாலும் பதிவு எழுத மேட்டர் சிக்கலையே...அதனால...

கதை எல்லாருக்கும் தெரியும். பெரும்பாலான பதிவர்கள் பார்த்திருப்பார்கள். பலர் பாராட்டியும் சிலர் குறை கூறியும் எழுதினர். என் பார்வையில் பட்ட நிறைகளை சுருக்கமாக தருகிறேன்.

Monday, August 2, 2010

விஜய் ஒரு சின்ன ரஜினி: சினிமா கொட்டாய் அனுபவம்- கடைசி பார்ட்




போதும் இத்தோட நிறுத்திக்குவோம்...நீயும் எழுத வேண்டாம் நாங்களும் படிக்க வேண்டாம் என்று நினைக்கும்படி இத்தனை நாளா இத ஜவ்வு இழு இழுத்தாச்சு....ஒரு மினி தொடரை எப்படி ஒரு வருஷத்துக்கு இழுப்பது என்பதை எல்லோரும் எங்கிட்ட இருந்து கத்துக்குங்க மக்களே.... (எப்படியோ நமக்கு சீரியல் டைரக்ட் பண்ற வாய்ப்புக் கிடைச்சாலும் கிடைக்கும்...)